Ga naar de hoofdinhoud
Sprinter Search
Blogpost

Van bouwplaats naar directietafel: het verhaal van projectleider Andy Schuurman

geschreven door Lotte Boot

"Ik zat prima, maar ik wilde meer”

Andy Schuurman werkte al 12,5 jaar als uitvoerder bij dezelfde aannemer in de civiele techniek. Hij draaide mooie projecten, had verantwoordelijkheid en was een vaste waarde binnen het team. “Het liep hartstikke goed,” vertelt hij. “Maar het was wel steeds hetzelfde kunstje.”

Als uitvoerder sta je als eerste op de bouw. Wanneer je om zeven uur in de omgeving van Eindhoven moet beginnen en je woont in Groessen, zit je rond half vijf in de auto. Dat went nooit helemaal. “Een keer zo vroeg opstaan voor werk is niet erg,” zegt Andy. “Maar als dat elke dag zo is, dan ga je daar wel over nadenken.”

Er was geen sprake van onvrede. Wel van een vraag die bleef terugkomen. Is dit hoe de komende jaren eruitzien? Of zit er meer in? Die gedachten lieten hem niet los.
 

Waarom hij deze keer wél koffie ging drinken

Via LinkedIn kreeg Andy vaker berichten van recruiters. Meestal bleef het bij een kort antwoord. Ik zit goed, dank je wel. En daarna hoorde hij niets meer. Maar van een adviseur van Sprinter, kreeg hij toch nog een bericht terug. “Ze zei: laten we gewoon eens koffiedrinken en een goed gesprek hebben.”

“Ik dacht: waarom eigenlijk niet?” zegt Andy. “Een gesprek kan geen kwaad.” Tijdens die koffie ging het vooral over hem. “Het ging niet meteen over vacatures, maar vooral over wat ik belangrijk vind. Waar ik energie van krijg. Dat zette me wel aan het denken,” zegt hij. “Je gaat toch anders kijken naar waar je staat.”
 

Kiezen voor een nieuwe rol bij Van Kessel

Via Sprinter kwam Andy in contact met Van Kessel, binnen de tak Sport en Cultuurtechniek. Daar lag een rol als projectleider voor hem klaar, met verantwoordelijkheid voor het totale project.

Hij nam de tijd om de mogelijkheid goed te overwegen en ging het gesprek open aan met zijn toenmalige werkgever. “Ik heb eerlijk aangegeven wat er op mijn pad is gekomen. Maar zij konden mij die mogelijkheid -een rol als projectleider- op dat moment niet bieden.” Dat gaf helderheid: “Als ik verandering wil, dan moet ik het nu doen.”
 

Meer verantwoordelijkheid, meer overzicht

Als projectleider in de civiele techniek werd Andy financieel verantwoordelijk voor projecten en schoof hij aan bij overleggen met directie en andere besluitvormers. “Waar ik vroeger met een opzichter zat, zit ik nu met directeuren om complexe vraagstukken op te lossen,” vertelt hij. “Als persoon heb ik hier echt een grote groei doorgemaakt.”

Ook de aard van de projecten spreekt hem aan. “Vroeger had je discussie over een centimeter te veel asfalt. Hier doen we de specials. Projecten waar anderen zich niet aan durven te wagen.” Zo werkte hij bijvoorbeeld mee aan station Ede-Wageningen. “Wanneer bouw je in je leven nou een station? Dat doe je niet vaak. Daar ben ik echt trots op.”
 

Ruimte om te groeien

Binnen de afdeling werkt Andy in een team van zo’n 35 tot 40 mensen. Er wordt snel geschakeld en disciplines werken nauw samen. Die dynamiek past bij hem. Waardering zit voor hem vooral in het vertrouwen dat hij krijgt. In de ruimte om beslissingen te nemen en projecten echt te dragen. “Als collega’s zeggen dat dingen goed gaan, dan is dat fijn om te horen,” vertelt hij.

Juist die combinatie van vertrouwen, verantwoordelijkheid en samenwerking maakt dat hij zich hier kan ontwikkelen. Op de vraag of hij nog op zijn plek zit, hoeft hij niet lang na te denken. “Ja. Ik kan hier zeker mijn ambities kwijt.”
 

Aandacht die niet ophoudt na dag één

De samenwerking met Sprinter stopte niet bij het tekenen van zijn contract: “Ik word elk jaar uitgenodigd voor de kerstborrel,” vertelt Andy. “En af en toe heb ik Stephanie nog aan de telefoon. Of zie ik haar op de bouwplaats, omdat ze daar filmpjes aan het maken is. Goed om dat contact op die manier te onderhouden.”
 

Soms begint het met een goed gesprek

Misschien herken je iets in het verhaal van Andy. Je zit goed en het werk loopt. Toch merk je dat je af en toe vooruitkijkt en jezelf afvraagt hoe de komende jaren eruitzien. Een volgende stap hoeft niet groot te zijn. Soms begint het gewoon met een open gesprek waarin iemand de juiste vragen stelt.

Ook eens een kop koffie drinken met Sprinter? Neem contact op en ontdek wat er voor jou mogelijk is.