Ligt het aan jou? Of aan de plek waar je werkt als werkvoorbereider?

Je zit ’s ochtends in de auto en merkt dat je met weinig energie aan je werkdag begint. Dat gevoel kan een signaal zijn om even te staan bij je werk en je werkomgeving.

Mitchell Greven herkent dat moment nog goed. Het was niet dat het werk inhoudelijk niet interessant was. Integendeel. Maar het gevoel klopte niet meer.

Het zette hem aan het denken. Want lag die twijfel aan het vak zelf? Of aan de plek waar hij zat? En hoe weet je wanneer het tijd is om opnieuw te kijken naar wat écht bij je past?
 

Van leven uit een tas naar bouwen aan Nederland

“Ik ben opgegroeid in een sportief gezin. Zeilen werd eigenlijk mijn leven.”

De zeilsport bracht Mitchell de wereld over. Hij voer voor professionele teams, combineerde de sport met school en werk, en startte zelfs een zeilschool in China. Een bestaan dat veel vrijheid gaf, maar ook zijn keerzijde had. “Je bent veel onderweg en leeft uit je tas. En dat ben je op een gegeven moment ook wel zat. Je bouwt niks op”

Mitchell besloot te investeren in zichzelf. Hij volgde de opleiding International Business in Amsterdam en rolde daarna de offshore-industrie in als project engineer. Technisch uitdagend werk, met projecten ver weg van huis. “Ik was steeds vier, vijf maanden weg”. Mijn hele leven stond stil in Nederland.”

Tijdens corona werd duidelijk dat hij de juiste keuze had gemaakt om te gaan studeren. De wereld ging op slot en veel mensen en vooral medezeilers om hem heen stonden stil.
Dat bevestigde voor hem het belang van een stevigere basis.

De zeilsport verdween meer naar de achtergrond en hij ging bewuster kijken naar wat hij zocht. Een baan dichter bij huis, waar hij bezig kon zijn met mooie techniek en met zichtbare impact.
 

Het probleem was niet het vak

Die behoefte bracht hem uiteindelijk bij een infrabedrijf. Inhoudelijk interessant, maar het gevoel bleef knagen. “Ik miste de aanpakkersmentaliteit. Het werk zelf vond ik nog steeds leuk. Je werkt met mooie techniek en je bouwt echt aan Nederland.” Wat hij miste, was de dynamiek. De connectie met het water. En vooral een omgeving waarin doen belangrijker is dan praten.
 

Toen kwam Sprinter in beeld

Mitchell wist vooral wat hij níét meer zocht. Tot er onverwacht een bericht via LinkedIn binnenkwam. “Zullen we eens koffie doen?” Het was Lara van Sprinter. Mitchell had dat soort berichten vaker gekregen. “Dan plannen we iets over twee of drie weken. Dan voel je al: ik ben er één van de zoveel.”

Dit keer ging het anders. “Bij Sprinter was het meteen: heb je morgenochtend tijd? Ze gaven direct gas.” Dat voelde niet gehaast, maar betrokken. “Ik voelde mij serieus genomen. Ze waren goed voorbereid. Er lagen meteen meerdere opties op tafel. Dat voelde professioneel en persoonlijk tegelijk.”

Wat voor Mitchell het verschil maakte, was waar Sprinter naar keek. Niet alleen naar zijn cv, maar naar wie hij is en waar hij energie van krijgt. “Ze vroegen echt door. Wie ben jij nou echt? Wat wil jij? Waar voel jij je goed bij?”

De behoefte aan dynamiek, de connectie met water en een aanpakkersmentaliteit kwamen al snel naar voren. Zo kwam Van Halteren Infra in beeld. “Een aantal dagen later zat ik daar op gesprek. En het klikte meteen.”
 

Werkvoorbereider zijn is allesbehalve een bureaufunctie

Bij Van Halteren Infra viel alles samen. Voor Mitchell is één ding duidelijk: werkvoorbereiding is geen rol die je vanaf de zijlijn uitvoert. “Het toverwoord is echt: duizendpootfunctie.”

Als werkvoorbereider is hij betrokken vanaf het eerste idee tot en met de oplevering. Calculeren, offertes opstellen, klantcontact, vergunningen regelen en zorgen met collega’s dat de uitvoering buiten soepel verloopt. “Je maakt het hele project mee van A tot Z. Dat maakt het leuk.”

En nee, dat betekent niet hele dagen achter een scherm. “Ik rijd ook projecten langs, heb overleg met klanten op locatie en kijk soms gewoon ter plekke met collega’s of iets haalbaar is. Elke dag is anders.”
 

Vrijheid, vertrouwen en weer plezier in je werk

Nog geen paar maanden na zijn start nam Mitchell zijn eerste project aan. “Dat gaf vertrouwen.”

Van Halteren Infra is een klein, hecht en actief team waarin iedereen belangrijk is. “Als het niet kan, dan kan het toch. Out of the box denken. We moeten het samen doen.”

Het verschil met eerdere ervaringen is dan ook groot. “Ik voel dat ik geen nummer ben. Ik ben onderdeel van het team.” Met plezier naar zijn werk gaan voelt weer vanzelfsprekend. “Ik ben gewoon heel blij. Dit is waar ik thuis hoor”.
 

Koffie kan altijd

Voor andere professionals in de civiele techniek die twijfelen over hun volgende stap, is Mitchell duidelijk. “Durf te vragen. Durf een kop koffie te gaan drinken. Je weet nooit waar het toe leidt”.

Soms begint een nieuwe stap niet met solliciteren, maar met een gesprek. Precies daar staat Sprinter naast je. Niet om te duwen, maar om samen te kijken waar jij je spark terugvindt. In je werk én in de cultuur waarin je dat werk doet. Benieuwd? Een kop koffie kan altijd.