Rick Jansen, projectleider civiele techniek: wanneer loyaliteit niet meer genoeg is

Veertien jaar bij dezelfde werkgever werken. Het zegt veel over wie je bent als professional. Over loyaliteit en doorzettingsvermogen. Maar als wat ooit goed voelde, niet meer goed blijkt te passen, kan het lastig zijn om dat aan jezelf toe te geven.

Voor Rick Jansen, projectleider in de civiele techniek, kwam dat moment geleidelijk. In de jaren daarvoor werkte hij als uitvoerder, een rol die hij lange tijd vervulde voordat hij doorgroeide naar projectleider.

“Waar ik op dat moment zat, had ik het niet meer naar mijn zin. In ieder geval niet op de manier zoals ik graag naar het werk kijk en met plezier naar het werk toe ga. Dat besef maakte het spannend. Je bouwt in die jaren iets op en dat laat je niet zomaar los.”
 

Twijfelen zonder weg te willen

Rick werkte veertien jaar bij dezelfde werkgever. Dat maakt een overstap extra beladen. Niet alleen praktisch, maar vooral mentaal. “Het voelt al snel alsof je je werkgever in de steek laat wanneer je besluit te vertrekken. Maar binnen mijn toenmalige werkomgeving veranderden dermate veel zaken dat ik dacht: dit past niet meer bij waar ik voor sta en hoe ik met plezier naar mijn werk wil gaan”, legt hij uit.

Wat hij miste was geen luxe. Het ging om de basis: “Stabiliteit, een leuk team met mensen, weten waar je aan toe bent. En ook kijken naar de toekomst; wat ligt er nog voor je?”
 

Waarom een overstap zo moeilijk is in de civiele techniek

In de civiele techniek gaat een overstap zelden alleen over een andere functie of een nieuw project. Het gaat over opgebouwde kennis, ingesleten patronen en loyaliteit die diep zit.

“Als je veertien jaar ergens werkt, dan weet je alle ins en outs. Je weet wie je moet bellen als je iets nodig hebt, welke afdeling je moet hebben. Dat maakt het heel lastig.”

Juist doordat de sector draait op ervaring, vertrouwen en lange samenwerkingen, voelt loslaten zwaar: “Je laat niet alleen een baan achter, maar ook een systeem waarin je jezelf bewezen hebt.” Dat maakt twijfelen logisch en bewegen ingewikkeld.

Toch besloot Rick het gesprek aan te gaan. Niet met zijn werkgever, maar met iemand buiten zijn directe werkomgeving. Gewoon om te verkennen wat er nog meer mogelijk was. Dat werd Sprinter. Wat Rick de doorslag gaf om een kop koffie te gaan drinken met Lotte? “Dat jullie uit Barneveld kwamen”, zegt Rick lachend. “Nee, ik denk toch een beetje de ‘boerenmentaliteit’. Het nuchtere en persoonlijke, dat past wel bij mij.”

“Ik dacht: ik ga niet meteen grote stappen zetten. Gewoon eens praten. Kijken wat er nog meer is en of er dingen zijn waar ik zelf nog niet aan had gedacht”, vertelt Rick. “Ik heb me nooit onder druk gevoeld. Het was echt: praten, kijken hoe ik erin sta en pas verder als ik daar zelf aan toe was.”
 

Hoe Rick zijn werkplezier als projectleider terugvond

Die stap was een bewuste keuze. Een keuze om zijn ervaring, leiderschap en manier van samenwerken opnieuw op waarde te laten schatten. De uiteindelijke overstap naar een nieuwe werkgever bracht iets terug wat hij kwijt was geraakt. “Nu heb ik het weer terug. Werkplezier, energie, het gevoel dat je op je plek zit.”

In zijn huidige rol stuurt Rick een team aan, pakt hij zelf projecten op en krijgt hij de ruimte om verantwoordelijkheid te nemen.

“Ik ga er goed op om de vrijheid te hebben om dingen te doen waar ik energie van krijg. Ondanks dat je er soms extra druk van hebt, maakt dat het voor mij interessant. De projecten lopen heel uiteen: soms is het een klus van een week, soms werk je een half jaar in een binnenstedelijk gebied. Die afwisseling en het vertrouwen dat je krijgt om dat te doen, maken dat dit werk voor mij echt past.”
 

Waarom plezier het verschil maakt op civiele projecten

Voor Rick zit de spark niet alleen in de inhoud, maar vooral in het samenwerken: “Plezier hebben, samen uitdagingen oplossen en aan het eind van de dag kunnen zeggen: we hebben het toch weer met z’n allen geflikt. Het stukje team vind ik heel belangrijk. Samen lunchen, plezier maken, af en toe buiten het werk iets doen. Zo halen we elke vrijdag wat lekkers. Friet, pizza of heerlijk belegde broodjes. Dat hoort er gewoon bij.”

Kleine dingen, met groot effect.
 

Twijfel je als uitvoerder of projectleider? Ga eerst dit gesprek aan

Terugkijkend heeft Rick geen moment spijt gehad van zijn keuze. “Absoluut niet.”

Zijn advies aan professionals die twijfelen of zij nog op hun plek zitten, is helder: “Ga vooral het gesprek aan. Kijk wat er nog meer is. Misschien krijg je wel de bevestiging dat je goed zit. Of dat je openstaat voor een nieuwe stap. Het is vooral de keuze die je zelf maakt.”

Voor Rick betekende die keuze opnieuw plezier in zijn werk, vertrouwen in zijn omgeving en het gevoel dat hij weer vooruit kan. Niet omdat alles ineens makkelijker werd, maar omdat het weer klopte. Werk dat klopt. Op inhoud én op gevoel.